Een badkamer verbouwen. Op papier klinkt het als een leuk project. Even een nieuwe tegel, een mooie douche, misschien een modern wastafeltje en klaar. Tenminste… zo zag ik het voor me.

De werkelijkheid was iets anders.

Vanaf dag één leek werkelijk alles tegen te zitten. Wat begon als een enthousiast plan om de badkamer eens flink aan te pakken, veranderde al snel in een dagelijks gevecht met stof, puin, gereedschap en problemen waarvan ik niet eens wist dat ze konden bestaan.

Van droom naar complete chaos

De eerste dagen gingen nog vol goede moed. Slopen! Dat zou wel even lekker zijn. Maar na een paar uur zat werkelijk alles onder het stof. Mijn badkamer leek meer op een bouwplaats dan op een plek waar ooit iemand ontspannen een douche zou nemen.

En natuurlijk kwam er tijdens het klussen steeds iets onverwachts tevoorschijn.

Een leiding die nét anders liep dan gedacht. Een muur die toch niet zo recht bleek te zijn. Iets dat eerst vijf minuten werk leek, kostte vervolgens een halve dag. En zodra je dacht: nu zijn we er bijna, kwam er weer een nieuw probleem om de hoek kijken.

Het woord “renovatie” begon langzaam verdacht veel op “ramp” te lijken.

Elke dag een beetje meer gesloopt

Het zwaarste was misschien nog wel dat het niet bij één dag bleef. Een badkamer verbouwen betekent dagenlang thuiskomen alsof je net uit een stofwolk bent gestapt.

Na een lange dag klussen was er maar één ding waar ik behoefte aan had: niets doen.

Geen boormachine. Geen tegels. Geen kit. Geen bouwstof. Geen “oh ja, dat moet ook nog”.

Gewoon rust.

En daar kwam mijn hangmat om de hoek kijken.

De hangmat als therapie

Na vrijwel iedere klusdag was het vaste ritueel hetzelfde: gereedschap neerleggen, mezelf schoonmaken en vervolgens zo snel mogelijk richting de hangmat.

Daar, ver weg van de badkamerellende, kon ik eindelijk bijkomen.

Even lekker liggen. Beetje voor me uit staren. Geen muren die gesloopt moesten worden en vooral geen beslissingen over welke tegel nu weer waar moest komen.

De hangmat werd eigenlijk mijn persoonlijke herstelcentrum.

Waar de badkamer me dagelijks een nieuw probleem gaf, deed de hangmat precies het tegenovergestelde: hij vroeg helemaal niets van me.

Uiteindelijk komt er een einde aan

Toch is er één voordeel aan een verbouwing die compleet uit de hand loopt: uiteindelijk komt er een einde aan.

Langzaam veranderde de bouwplaats weer in een badkamer. De rommel verdween, de stofwolken namen af en steeds meer begon het eindresultaat zichtbaar te worden.

En hoewel ik tijdens de verbouwing meerdere keren heb gedacht: waar ben ik in vredesnaam aan begonnen?, was het eindresultaat het uiteindelijk waard.

Maar één ding weet ik zeker:

De volgende keer dat ik denk: “Ach, een badkamer verbouwen, dat doen we wel even”, ga ik eerst een tijdje in mijn hangmat liggen.

Gewoon om er alvast mentaal aan te wennen.